نکوداشت نیم‌قرن فعالیت «محمد عزیزی» در خانه هنرمندان ایران

به گزارش مجله -؛ خبرگزاری شعر ایران ترنا می نویسد: نیم قرن حضور مستمر محمد عزیزی در عرصه کتاب، ادبیات و روزنامه نگاری محور آیین گذر او در خانه هنرمندان ایران بوده است. این مراسم به مناسبت پنجاه سال فعالیت مستمر استاد امیرخانی در ادبیات ایران، به همت «عصر روشن» با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و هنر در روز پنجشنبه 3 مهر 1404 در تالار استاد امیرخانی برگزار شد.

در این آیین ها محمود مشتیادی، داوود موسایی، مصطفی فلاحی، حمید صلاحی، علی عزتی، فیض جنیدی، سید جواد رسولی، سید محمد طباطبایی، علی آبان، محمد مفتایی، حافظ ذبیح الهی و برنامه محمود باربدی سخنرانی کردند. اجرای: علی رضا بهرامی و افسانه حسنیه.

محمد عزیزی شاعر، نویسنده، سردبیر مجله رودکی و مدیر انتشارات روزکار در این سال ها حدود پنجاه جلد کتاب در زمینه های عمومی و دانشگاهی برای کودکان و نوجوانان منتشر کرده است و از جمله آثار معروف او می توان به گوش و زنجولا، زنگوله با سانگویل، ساندویل، ساندویل، ساندویل، گوشویل، زنگوله، ساندویل، گوشویل، ساندویل، ساندویل، گوشدو، محمد عزیزی، شاعر، نویسنده، نویسنده و شاعر. باران، سکوت آهنگ ها و سایه. در «خورشید»، «چگونه بنویسیم»، «حیمت»، «سفر صبح»، «خواب خون»، «فرخ لقا و سیمرغ»، «شیشمی ماه» و «رمان». مجموعه هفت جلدی نهنگ آب عمیقی را در کارنامه خود دارد.

فداکاری در نشر و شعر

محمود مشتی این روزنامه نگار و ناشر ادبی گفت:

در طول بیش از چهل و چهار سال فعالیت خود در عرصه روزنامه‌نگاری و نشر، عده‌ای را دیده‌ام که مانند محمد عزیزی با عشق و استقامت راه فرهنگ را گام برمی‌دارند، او نه تنها شاعری برجسته است، بلکه کارنامه درخشانی در نشر دارد و به کوشش او بیش از هزار و دویست و پنجاه عنوان کتاب منتشر شده است. طول عمر تلاش و ایمان در کتاب. هر صفحه از این آثار حاصل شب های بی خوابی و سال ها عشق به اندیشه است. و ادبیات

محمد عزیزی از آن دسته افرادی است که نه برای نام و نان، بلکه برای عشق کار می کند. او اهل نمایش نیست. سازنده است. در این سال‌ها از نزدیک دیدم که چگونه با وجود همه مشکلاتی که بازار نشر با آن مواجه بود، هرگز امید خود را از دست نداد. این کتاب هنوز هم چراغی برای روشن نگه داشتن فرهنگ محسوب می شود. رفتار او همیشه مرا به یاد نسلی از روشنفکران می اندازد که کار فرهنگی را یک فرقه می دانستند. به این ترتیب آنها چیزی را بر کتاب ترجیح نمی دادند.

امروز وقتی از او صحبت می کنم نه از روی دوستی، بلکه از روی احترام است. بلکه در برابر خدمت نیم قرنی خود در عرصه شعر و نشر سر تعظیم فرود آورد. او ثابت کرد که ناشر می تواند شاعر باشد و شاعر می تواند ناشر باشد. ترکیبی نادر که از دل فرهنگ ایرانی بیرون آمده است. محمد عزیزی برای من نماد ایمان و استواری در مسیر ادبیات است. من با افتخار می گویم که تکریم او ادای احترام به خود فرهنگ است.»

تداوم انتشار و تعهد فرهنگی

حامد صلاحی این نویسنده و پژوهشگر ادبی درباره محمد عزیزی گفت:

محمد عزیزی از بهار سال 1354 تا به امروز پیوسته در شعر و رمان و در عرصه نشر فعال بوده و قلم و گام های او همواره در کنار کاروان و در واقع پیشرو کاروان فرهنگ بوده است و بیش از پنجاه سال حضور فعال در عرصه کتاب و ادبیات و روزنامه نگاری حکایت از ایثار و فداکاری او دارد.

آثار او شامل مجموعه هایی برای بزرگسالان، کودکان و نوجوانان است. او همواره در انتشار آثار نویسندگان و شاعران دقت و تعهد زیادی داشت.

اولین قدم او «گوشت و زنگ» (1354) در انتشار «غم» بود. پس از آن زنگ را که با درایت نصرالله حکمت، مدیر انتشارات الهام و با طرح جلد محمدرضا شریفی نیا منتشر شده، می خرم. در یک سال، پنجاه هزار نسخه (پنج بار) منتشر شد. کبوترها دوباره پرواز می کنند که احیای داستان کالیلا و دامینا است. «قشویل» و «سایه سنجو» (منتشر شده به صورت خلاصه، تصحیح محمدعلی بهمنی) از آثار ارزشمند او در سال‌های اولیه زندگی اوست. این کتاب ها علاوه بر گینگل، تبدران (ملقب به علی بیدار) و رفیق الشمس، با دیدگاه اجتماعی، فقر، مبارزه طبقاتی و تجربیات انسانی مرتبط بودند. از حمایت های فکری و فرهنگی زیادی برخوردار بود. آنها اهمیت انتشار مداوم و ادبیات آگاهانه را نشان می دهند. حمایت های دلسوزانه خانواده به ویژه خانم خدیجه (آوا) قاسمی – که خود از نویسندگان بزرگ زن این عصر است – این راه روشن اما دشوار را هموار کرده است.

موقعیت ادبی و عصر طلایی

مصطفی الفلاحی این نویسنده و منتقد ادبی توضیح داد:

همچنین مصطفی فلغاری از نویسندگان و منتقدان شناخته شده زمان ما از چند جهت درباره او صحبت کرده است: اول به عنوان برادری کوچکتر که از نزدیک شاهد فعالیت های او بوده، دوم به عنوان نویسنده و منتقد ادبی که آثارش را منتشر کرده است و سوم از دیدگاه خواننده ای که آثارش را با دقت دنبال می کند.

به نظر من دوران طلایی زندگی ادبی محمد عزیزی دو سال قبل و دو سال بعد از انقلاب بود. دورانی که آن اجرای واضح و طبیعی به دلایل مختلف تکرار نشد. در این دوره با نویسندگان و فعالان ادبی مناطق مختلف ایران مانند آذربایجان، خراسان، خوزستان و مناطق کردنشین ارتباط برقرار کرد. و کار ارزشمندی خلق کنید. در این راستا، محمد عزیزی همواره در نشر، نقد و تدریس ادبیات نقش فعالی داشته و آثار او به عنوان نمونه های ارزشمند ادبیات اجتماعی اصیل در پنجاه سال گذشته در ایران ارائه شده است.

در اواسط این نشست گروه آوای شادی به سرپرستی محبوبی ساوری به ارائه موسیقی پرداخت و در پایان به شعرخوانی مهدیه رشیدی، گندم شاه مرادی، صدف درخشان و مهدی مظفری ساوجی پرداخت. این اجراها علاوه بر تجلیل از نیم قرن فعالیت محمد عزیزی، حال و هوای هنری و فرهنگی مراسم را تکمیل کرد و حضور مهمانان هنری بر ارزش این برنامه دلنشین افزود.

تکمیل خبر/