یک ممنوعیت برای کتابفروش‌ها!

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، 24 فروردين به عنوان روز كتاب و كتابخواني در تقويم رسمي كشورمان ثبت شده است. علی یاری، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی، در یادداشت خود به بررسی واژه های مصوب فرهنگستان زبان ایران در حوزه کتاب، کتابداری و کتابداری پرداخته است: «تعیین نقطه شروع برای تدریس رشته ای به نام کتابداری کار دشواری است، اما آموزش مدرن کتابداری در ایران با برگزاری دوره های کوتاه مدت در فرهنگستان عالی علوم در سال 1317 آغاز شد تا اینکه سرانجام در دوره کارشناسی ارشد در سال 1311، در دوره کارشناسی ارشد ادامه یافت. سطح» رسماً در دانشگاه تهران تأسیس شد. در ابتدا نام این رشته در ایران کتابداری بود که مطابق با تحولات علمی جدید در دهه 1350 به «کتابخانه و اطلاع رسانی» تغییر یافت. از دهه 1990، این رشته به عنوان “علم اطلاعات و معرفت شناسی” نامیده می شود. به مناسبت سی و سومین هفته کتاب (24 تا 30 آبان 1404) سندی از کلمات مصوب شورای ایران را مرور می کنیم. (فرهناکستان اول: 1314) درباره واژگان مربوط به این حوزه علمی.

بر اساس این سند فرهنگستان ایران در هشتاد و ششمین جلسه خود، یازده اصطلاح در زمینه کتاب و علم کتابداری را تصویب کرد و فهرست آنها را طی نامه‌ای به تاریخ 26 مهر 1316 به امضای واثق الدوله، عضو دائم و رئیس فرهنگستان وقت، به نخست‌وزیر ارسال کرد تا رسماً به سازمان‌های دولتی ابلاغ شود.

نخست وزیر

بنا به پیشنهاد وزارت آموزش و پرورش در هشتاد و هشتمین مجمع عمومی فرهنگستان ایران، شرایط کتابداری به شرح زیر مورد بحث و بررسی قرار گرفت:

کتاب لیور

کتابخانه کتابخانه کتابخانه

کتابدار Bibliothécaire

کتابخانه کتابخانه کتابخانه

کتابفروش کتابفروشی کتابخانه

دنیای کتاب و روزنامه نگاری، کتاب شناس، کتاب شناس

دانش کتابشناختی

قفسه کتاب

مخزن کتاب گنج مکانی است که در آن کتاب های کتابخانه چیده می شود تا در صورت نیاز به راحتی پیدا شود و در دسترس خوانندگان قرار گیرد.

کاغذ لغزش

ویسیا برگیدان

امید است استفاده از آن به وزارتخانه ها ابلاغ شود و از این پس کتابفروشان حق نوشتن «کتابخانه» روی تابلوها و آگهی های خود را نداشته باشند و باید کتابفروشی را به «کتاب فروشی» تبدیل کنند.

رئیس فرهنگستان ایران

[امضای حسن وثوق]

معمول بود که کلمات مورد تایید فرهنگستان ایران برای تایید نهایی به دفتر خصوصی رضاشاه ارسال می شد و آنچه توسط شاه تایید می شد برای ابلاغ به نخست وزیر ارسال می شد. در حاشیه پیش نویس نامه ابلاغ مفاد تصویب شرایط کتابخانه به ادارات دولتی (سند شماره 2) پس از استعلام تلفنی نوشته شده است که فقط کلمات درجه یک و مهم برای تایید به تایید شاه می رسد و چون واژه های کتابخانه جزو واژه های دوم و معمولی است، نیازی به ارسال آن به دفتر خصوصی شاه برای تایید یا رد نیست. از این رو چنین کلماتی پس از پذیرش در فرهنگستان تایید نهایی تلقی می شد و فهرست آنها مستقیماً برای ارجاع به سازمان های دولتی به دفتر نخست وزیری ارسال می شد.