رسول صدرعاملی؛ آن اتفاق خوب برای او رخ می‌دهد؟

به گفته خبرنگار سینمای ایران ، اقتصاددان ، صفر پیامبر یکی از سومین مدیران سینمای ایران این است که وی قادر به دستیابی به سبک مستقل فیلمبرداری خود است. خروجی ، که در دو دوره توسط زندگی سینمایی 6 ساله تعریف شده است.

سادی از 4 سال وارد سینمای حرفه ای شده است. این شبیه به اولین “رهایی” سینمای آشنا در سالهای خود نیست. او بیشتر تحت تأثیر جو جامعه و عدم تنوع در سینما در کشور قرار داشت و البته او در اطراف او نبود.

دوره 1: Mudramrama خانوادگی

فیلم دوم او اولین فیلم او ، اولین فیلم او شد. “Chrysanthemms” پس از انقلاب به بسیاری از مولودرام ها کمک کرد. درام خانوادگی با ایده های اجتماعی که توانستند به طور موازی بسیاری از شاخه های شعله ور را آگاه کنند. این فیلم خوب به نظر می رسید و نام Sadr -e -ali را انداخت.

“پاییز” نمونه ای از گلهای “Chrysanthemum” بود که ضعف کمتری داشت و مخاطبان را با ارزش تر می کرد.

“پاییز” نمونه ای تکاملی از “Chrysanthemms” بود که ضعف کمتری داشت و بیشتر در مخاطبان ایجاد می کرد. با این فیلم ، صدر -گالی در دهه 1980 به صندلی قدرتمندتر در سینمای این کشور اعتماد کرد. جایی که نسل کارگردانان پس از انقلاب به طور کلی سینمای اجتماعی را با مسائل جنگ منعکس می کنند و دیگران تمایل اجباری به سینما برای کودکان داشتند.

در این مرحله ، صدر السادر تمرکز عجیبی بر خانواده و میلمرام اجتماعی بود و توانست گفتگوی اخلاقی در سینمای ایران ایران را پس از انقلاب توسط دو “دیوید گل” و “پاییز” تعریف کند.

“قربانی” سومین نفر توسط SADR -E -Samali با چنین فرمولی بود که نتوانست موفقیت فیلم کارگردان قبلی را تکرار کند. شاید ناامیدی از فیلم این بود که صدر -E -Salim موضوع دیگری را فکر کرد. این موضوع به یک پسر 4 ساله تبدیل شده است ، این بار. تهران همچنین بی ادب بود که باعث شد کارگردان در مورد تغییرات گسترده در سینمای خود فکر کند. تغییراتی که او را به زندگی دوم فیلم سازی سوق داد.

“دختر با کفش ورزشی”

دوره دوم: چرخش قهرمان به سمت دختران نوجوان

تحولات در نیمه دوم قرارداد و سوراخ های سینما در کشور باعث شده است که “دختری با کفش ورزشی” باشد. کار دیگری از سابقه کارگردان ، که به دلیل اقدامات هوشمند و منطقی برای قهرمان مطرح شد. این یک “دختر با کفش ورزشی” از پنجره دیگری بود که همچنین آتش سوزی و تصور یک دختر نوجوان در جامعه ایران بود. این فیلم مورد استقبال هواداران و منتقدین قرار گرفت و ایده Sadr -e -Sadr را برای تکرار چیزهای خوب در قرارداد با ساختن یک سه گانه با تمرکز بر وقایع جدید اجتماعی حیاتی دختران نوجوان فراهم کرد.

“من یک آهنگ 5 ساله دارم” به عنوان کار قبلی کارگردان صریح تر بود و شجاعت تصمیم گیری های قهرمان فردی را صریح تر می کرد. “آهنگ” همچنین نمادی عالی در زندگی مدرن دختران ایرانی در جاده بود

همین اتفاق افتاد ، و من “آهنگ 5 -ساله -ساله” را در اختیار دارد که رکورد قفسه سینه را تاج گذاری می کند. این فیلم به عنوان کار قبلی کارگردان و شجاعت تصمیم گیری های فردی قهرمان واضح تر بود. “آهنگ” نمادی مهم در زندگی جدید دختران ایرانی در جاده تیراندازی بود و به خوبی توانست در زندگی جدید کشور تعاریف سنتی و غیرواقعی از این گروه سنی را ترسیم کند.

او وسعت این دو فیلم را ساخت “من دیشب آدو را دیدم”. فیلمی در اکوسیستم این زندگی جدید تعریف شده است ، اما نگرانی آن کمتر از گذشته علاقه مند بود ، و دنیای قهرمانانه جهان با وقایع نامربوط مرتبط است که به عنوان الگویی از پیشرفت کارگردان در دوره صنعت فیلم تعریف نشده است. اگرچه این فیلم کمتر مورد استقبال قرار گرفت ، اما صدر صدر را به فاصله این مدل قهرمانانه و رسیدن به فیلم های جدید در ضبط خود سوق داد.

نتیجه این تولید دو فیلم در طی پنج سال بود: “هر شب از واحد” ، “شب” ، “زندگی با چشمان بسته” و “انتظار برای معجزه” نتیجه این دوره است که حاوی نیست جلسه توجیهی حرفه ای و تنها موقعیت آن.

فیلم “با من زیبا تماس بگیرید”

دوره سوم: بازگشت به دختران

پنج سال پس از “انتظار برای معجزه” ، صدر -جالی به زندگی دختران جوان و زنان جوان بازگشت. “سال دوم دانشکده من” با فرمول به روز شده “من یک آهنگ 5 ساله هستم” ساخته شد. یک فیلم امروز در هنگام برنامه ریزی با چالش ها نبود و بنابراین نتوانست برای مخاطب جدید شود.

ما باید ببینیم که یک چیز خوب ، این بار در همان گره ها به دوره بالا یا تکاملی قفسه سینه نیز می رسد.

صدر -aga پس از پنج سال شاهد تجربه زندگی جدید در سومین کار فیلمبرداری خود بود. فیلمی که احتمالاً احساس متخصص تری خواهد داشت و اگر به کتاب مرجع خود وفادار باشد ، می توان انتظار داشت که این تعهد را با خوب و دقیقاً درخشان ادغام کند.

لازم به یادآوری است که سینمای قفسه سینه یک سینمای اخلاقی است که به داده های واقعی و کارگردانی بستگی زیادی دارد. اکنون ، در چنین سینمایی ، “اشتیاق” می تواند فضای جدیدی را برای مخاطب ایجاد کند که در صورت فشار آوردن هوشمند ، می تواند حتی برای بالاترین مخاطبان چیز خوبی را برای بالاترین مخاطب ایجاد کند. تا به امروز ، “Chrysanthemms” و “Fall” عاطفی ترین آثار صدر صدر هستند که می بینند ترکیبی از جنبه هایی مانند ظاهر واقع گرایانه ، آثار دراماتیک یک زندگی جدید و احساس عمیق از احساسات در “زیبا” تکرار می شود ، و آن چیز خوبی است ، این بار ، به قله می رسد یا می پذیرد که توسعه مدیر خوب سینمای ایران در همان قرارداد به پایان رسیده است.