فروشندگان فیلترشکن حالا مشتریان بزرگ دیتاسنترهای ایران هستند

در سال های اخیر، فیلترینگ به یکی از بحث برانگیزترین سیاست های اینترنتی در ایران تبدیل شده است. سیاستی که هدف آن کنترل دسترسی به برخی سرویس ها و افزایش امنیت است، اما در عین حال انتقادات گسترده ای درباره تبعات آن بر کیفیت اینترنت، امنیت سایبری و حتی شکل گیری بازار بزرگ فیلترشکن ها وجود دارد.

آرین اقبال، کارشناس امنیت شبکه می گوید: بازار فیلترشکن ها دیگر مانند گذشته یک فعالیت کوچک و محدود نیست، بلکه یک صنعت بزرگ و سازمان یافته است. به گفته وی، در گذشته فروشندگان محصولات ضد فیلتر معمولا خدمات خود را با اجاره سرور در خارج از کشور ارائه می کردند. اما با افزایش محدودیت‌ها و سخت‌تر شدن مسدود کردن، روش کار آنها نیز تغییر کرد.

اقبال توضیح می دهد که امروزه بسیاری از فروشندگان محصولات ضد فیلتر به طور همزمان از سرورهای داخل کشور و سرورهای خارج از ایران استفاده می کنند. به این ترتیب اتصال کاربر ابتدا به یک سرور محلی منتقل می شود و سپس با استفاده از روش های فنی مختلف برای دور زدن محدودیت ها به سرورهای خارج از کشور متصل می شود.

به گفته این کارشناس، فروشندگان عمده نرم افزارهای ضد فیلتر دیگر کاربران عادی نیستند، بلکه به مشتریان سنگین مراکز داده داخلی تبدیل شده اند که پهنای باند زیادی مصرف می کنند. او می‌گوید در دوره‌هایی که محدودیت‌های اینترنت بیشتر بود، برخی از سرورها به «اینترنت سفید» یا دسترسی ویژه‌ای مجهز بودند که اختلال کمتری داشت. علاوه بر این روش هایی مانند اینترنت ماهواره ای نیز به گسترش این بازار کمک کرده است.

اقبال معتقد است این شرایط باعث شد تا بازار پرسودی برای فروش مدارهای فیلتر شکل بگیرد. به گفته وی، بازار از گردش مالی بالایی برخوردار است و برخی از فعالان آن از درآمد این تجارت به ثروت های بزرگی دست یافته اند.

این کارشناس امنیت شبکه برای توضیح این وضعیت از مثالی از بازار سیگار استفاده می کند. او می گوید اگر فروش این محصول به بازار زیرزمینی می رفت، دیگر نظارتی بر کیفیت و سلامت آن نمی شد. به گفته وی، در فضای دیجیتال نیز زمانی که کاربران مجبور به استفاده از فیلترها و برنامه های ناشناس برای دسترسی به اینترنت می شوند، خطر نصب بدافزار، سرقت اطلاعات و هک دستگاه ها افزایش می یابد.

اقبال در پایان تاکید می کند که اگر دسترسی به اینترنت به صورت عادی صورت می گرفت و فیلترینگ جز در موارد خاص و بر اساس قوانینی مانند آنچه در برخی کشورهای منطقه اعمال می شود، صورت نمی گرفت، بخش زیادی از تقاضا برای استفاده از پارتیشن های فیلترینگ و پیامدهای امنیتی ناشی از آن به وجود نمی آمد.

فایروال های ناشناس راه را برای نفوذ هکرها باز می کنند

در نهایت، آرین اقبال، کارشناس امنیت شبکه، گفت: ترکیب فیلترینگ و جریمه ها امنیت کاربران را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد. به گفته وی، بسیاری از افراد برای انجام کارهای روزمره خود مجبور به استفاده از ابزار فیلتر هستند، اما اغلب این برنامه ها را از کانال های تلگرامی، وب سایت های ناشناس یا فروشگاه های غیر رسمی دانلود می کنند. بدون اینکه بدانیم این برنامه ها چقدر قابل اعتماد هستند.

او توضیح می دهد که نصب این فیلترشکن ها می تواند راه را برای ورود بدافزار به تلفن همراه یا رایانه کاربران باز کند. نتیجه می تواند سرقت اطلاعات شخصی، تخلیه حساب های بانکی، سوء استفاده از اطلاعات هویتی و حتی کلاهبرداری اینترنتی باشد.

اقبال معتقد است که اگر تعداد زیادی از کاربران به طور همزمان از فیلترهای آلوده استفاده کنند، این مشکل نه تنها برای افراد تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند به یک مشکل بزرگ در سطح کشور تبدیل شود. وی افزود که اگر میلیون‌ها تلفن یا رایانه به بدافزار آلوده شوند، هکرها می‌توانند آنها را از راه دور کنترل کنند و از آن دستگاه‌ها برای انجام حملات سایبری گسترده علیه زیرساخت‌های حیاتی، از جمله بانک‌ها و سیستم‌های حیاتی استفاده کنند. از آنجایی که این حملات از داخل کشور انجام می شود، شناسایی و توقف آن بسیار دشوار خواهد بود.

یک کارشناس امنیت شبکه هشدار می‌دهد که وقتی فایروال‌های ناشناس بر روی رایانه‌های اداری یا شرکتی نصب می‌شوند، خطر افزایش می‌یابد. او می گوید که اگر کارمندی برای دور زدن محدودیت ها فایروال آلوده را روی رایانه خود نصب کند، بدافزار می تواند وارد شبکه داخلی سازمان شده و در صورت عدم رعایت اقدامات امنیتی کافی، به سرعت به رایانه های دیگر سرایت کند. به گفته اقبال، در چنین شرایطی احتمال سرقت اسناد محرمانه، جاسوسی، درز اطلاعات حساس و آسیب به زیرساخت های مهم کشور افزایش می یابد.